Obiekt znajduje się na Szlaku
Zabytków Techniki Województwa Śląskiego.
Wieża
Najcenniejszy obiekt kompleksu
stanowi wieża nadawcza, uchodząca obecnie za najwyższą budowlę drewnianą na
świecie (111m). Jej budulcem jest drewno modrzewiowe, szczególnie odporne na
szkodniki i czynniki atmosferyczne. Drewnianą konstrukcję spaja ponad 16
tysięcy mosiężnych śrub. Starannie konserwowana, zdaniem naukowców, ma przed
sobą jeszcze wiele lat bezpiecznego funkcjonowania. Wieża jest ciągle
użyteczna. Dźwiga obecnie kilkadziesiąt anten, m.in. obsługujących Śląską Sieć
Metropolitalną, Gliwickie Centrum Ratownictwa, sieci telefonii komórkowej i
internet bezprzewodowy. Szczególnie atrakcyjnie wieża wygląda o zmroku.
Oświetlona ośmioma potężnymi reflektorami widoczna jest z odległości wielu
kilometrów.
Ciekawostka
Co zdarzyło się w Gliwickiej
Radiostacji 31 sierpnia 1939 roku?
31 sierpnia 1939 o godz. 20.00 do
radiostacji w Gliwicach – leżących wówczas w granicach Rzeszy Niemieckiej, w
strefie przygranicznej z Polską – wtargnęło kilku uzbrojonych, w cywilnych
ubraniach esesmanów. Dowodził nimi Alfred Naujocks. Wyznaczony przez Reinharda
Heydricha, szefa Głównego Urzędu Służby Bezpieczeństwa Rzeszy, działającego na
bezpośrednie polecenie Hitlera. Akcja otoczona była najściślejszą tajemnicą.
Napastnicy sterroryzowali załogę stacji radiowej i nadali po polsku komunikat:
„Uwaga! Tu Gliwice. Rozgłośnia znajduje się w rękach polskich…”. Dalsza część
odczytanej wtedy odezwy nie została wyemitowana wskutek błędów technicznych. W
radiostacji zamordowano Franciszka Honioka, polskiego Ślązaka, uważanego
obecnie za pierwszą ofiarę drugiej wojny światowej. Honiok miał być dowodem
„polskiej winy”. Następnego dnia Hitler wygłosił przemówienie, w którym
rozpoczęcie wojny uzasadnił prowokacjami granicznymi, dokonanymi rzekomo przez
stronę polską. Prawda o prowokacji gliwickiej wyszła na jaw dopiero na procesie
norymberskim.
